|
اقداماتي كه براي جلوگيري ازبروز عفونت هاي بعدي صورت مي گيرد بايد به گونه اي انجام پذيرد كه در طيف وسيعي از كارهاي دندانپزشكي قابل استفاده باشد . مقرون به حرفه بوده و كمترين زمان را در هنگام جراحي به خود اختصاص دهد و علمي ، دقيق و بي خطر باشد .
در محيط دندانپزشكي بزاق و خون هر دو وجود دارند به علاوه ذرات پراكنده ترشحات سر پوش گذاري مجدد سر سوزن بيحسي ، در دندانپزشكي امري معمولي است ولي مي تواند خطري جدي براي ايجاد عفونت در افراد مشغول به كاردر دندانپزشكي باشد .
خون به عنوان حامل ميكروارگانيزم هاي بيماري زا به خوبي شناخته شده و موردي وجود ندارد كه در آن آلودگي خوني با خطر همراه نباشد .
( اگر باشد بسيار محدود است)
بزاق ميتواند بُعد ديگري بر ابعاد ايجاد عفونت بيفزايد . اگر چه بزاق تعدادي از خواص ميكروب كشي را دارد اما در عين حال مي تواند حامل بسياري از ميكروبها ، ويروسها و قارچها نيز باشد . بعضي شواهد نشان مي دهد كه ويروسهاي معيني به طور فعال به درون بزاق ترشح مي شوند .
برخي از متخصصان بر اين باورند كه گرفتن سابقه پزشكي بيمار روشي مطمئن براي شناسايي بيماراني است كه امراض عفوني را منتقل
مي كند اما اين باور غلط است . زيرا در غالب موارد تشخيص يك بيمار عفوني از سابقه بيمار غير ممكن است . چون اولاً اكثر بيماران از وضعيت پزشكي خود بي اطلاع هستند برخي گاهي واقعيت را مخفي مي كنند و برخي از بيماران چون دوره كمون طولاني دارند شايد در آزمايشات اوليه مشخص نباشد . اگر بيمار آلوده ، دندانپزشك را در جريان بيماري خود قرار دهد كمك بزرگي مي كند . راه حل اين است كه هر بيمار ، بالقوه عفوني محسوب شود.
مواردي مانند تبخال نوع I و HIV و هپاتيت B امكان دارد به وسيله بهداشتكار دهان و دندان به بيماران منتقل شود .
در محيط دندانپزشكي معمولاً بعد ازمهارت پزشك در درمان مهمترين قسمت كار مربوط به دستيار دندانپزشك است كه با مهار عفونت و سترون كردن كامل وسائل و روش مناسب دفع آلودگي خطر را به حداقل برساند. استفاده از دستكش، عينك محافظ و ماسك كمك بزرگي براي جلوگيري از انتشار عفونت ها است. حرارت و زمان لازم براي اتوكلاو بسيار حائز اهميت است كه معمولاًبسته به نوع وسائل انتخاب مي شود . مثلاً حرارت 138 – 134 درجه سانتيگراد حداقل زمان 3 دقيقه كافي است .
|